Tıbbi gaz sistemlerinde bir kesinti ya da yanlış gaz bağlantısı doğrudan hasta güvenliğini etkiler. Sınai gaz tesislerinde ise risk yangın, boğulma ve basınçlı boşalmada toplanır. Her iki durumda da kontrol, tanktan çıkıp kullanım noktasına kadar tüm hattı kapsar.
Kontrol yalnızca depolama kabıyla sınırlı değildir. Manifold, basınç düşürücüler, alarm panelleri, hat vanaları ve kullanım noktası çıkışları da sistemin parçasıdır. Zincirin herhangi bir halkasındaki arıza, tank sağlam olsa bile kullanımı güvensiz hale getirir.
Tıbbi gaz sistemlerinde en ağır sonuçlu hata, bir hatta yanlış gazın verilmesidir. Bunu önleyen şey, her gaz için farklı ve birbirine takılamayan bağlantı elemanlarıdır. Tadilat ya da onarım sonrasında hattın hangi gazı taşıdığının fiilen doğrulanması gerekir; etiket üzerinden varsayımda bulunulmaz.
Gaz tüpleri dik ve sabitlenmiş şekilde, doğrudan güneş ışığından ve ısı kaynağından uzakta tutulmalıdır. Dolu ve boş tüpler ayrılmalı, yanıcı gazlarla yakıcı gazlar aynı alanda depolanmamalıdır. Havalandırma, sızan gazın birikmesini önleyecek düzeyde olmalıdır.
Azami periyot bir yıldır. Hastane ve sağlık tesislerinde alarm ve yedek kaynak testlerinin daha sık aralıklarla tekrarlanması önerilir. Hat üzerinde tadilat yapıldığında süre beklenmeden kontrol yapılmalıdır.
Evet. Depolama kapları basınçlı kap kapsamındadır; ayrıca manifold, basınç düşürücüler, alarm panelleri ve hat sızdırmazlığı da kontrolün kapsamındadır.
Devrilen bir tüpün vanası kırıldığında tüp, kontrolsüz biçimde fırlayan bir mermiye dönüşür. Bu nedenle tüplerin dik ve zincir veya kelepçeyle sabitlenmiş olması aranır.
Yüksek basınçlı oksijen, yağ ve gresle temas ettiğinde kendiliğinden tutuşabilir. Bu nedenle oksijen hattı elemanlarının yağsız olması ve yağlı bezle temizlenmemesi gerekir.
Ekiplerimiz ekipmanınızın bulunduğu tesise gelir; muayene yerinde yapılır.
